o książkach i nie tylko

Na tropie tajemnicy [Dziedzictwo templariuszy – Steve Berry]

Teorie spiskowe, tajemnice, grzebanie tam gdzie słońce nie dochodzi (czyli w archiwach), to do tej pory kojarzyło mi się z Danem Brownem. Steve Berry regularnie wydaje książki o podobnym klimacie więc dlaczego by nie spróbować? Próba była i przez pryzmat pierwszego autora wypada średnio, ale nie tak źle.

Cotton Malone jest byłym pracownikiem między innymi Departamentu Sprawiedliwości. Po różnych zajściach wylądował w spokojniejszym miejscu. W Danii prowadzi antykwariat. Kopenhaga, bo tam prowadzi biznes, jest przyjazna do czasu. Stephanie Nelle jego była przełożona prosi go o pomoc, jednak na miejscu Cotton jest świadkiem zajść w których Nelle uchodzi z życiem a jej niedoszły oprawca rzuca się z wysokości jednocześnie krzycząc dziwne dziwności, a finalnie w drodze na dół podcina sobie gardło. Rodzi się pytanie.. o co k** chodzi? No właśnie, jako były pracownik służb, nie może obok tego przejść obojętnie. Zaczyna się gonitwa z przeszłości w imię przyszłości. Templariusze przewijają się to tu, to tam. Jak nie mamy Grala, to jest jakiś skarb. Tutaj wydaje się, że wyściełane krwią czasy tamtego zakonu minęły i poszły w zapomnienie, a legendy o bogactwie to jakieś banały.

Książkę dość szybko się czyta, co jest zaletą. Nie jest to Brown, ale skojarzenia z ‚Kodem Vinci’ są jak najbardziej na miejscu. Mimo wartkiej akcji i kilku zwrotów akcji, mając na uwadze książkę Browna jakoś tak zakończenie nie robi wrażenia. Wszystko dość długo się rozkręca, a jak przychodzi co do czego, to szybko dostajemy (czyt. domyślamy się) rozwiązanie problemu, a później taplamy się w jego konsekwencjach. Szału nie ma, choć sama historia nie odpycha. Bohater dość konkretny i zaradny, o czym też może świadczyć, że Berry stworzył cykl który już ma 9 tomów. Ja możliwe, że wrócę do Browna, bo mam jakieś małe zaległości, a wspominam go lepiej. Aczkolwiek, kolejne historie z Cottone z opisów brzmią ciekawie, więc pewnie jeszcze wrócę do tej serii.

Wydawnictwo Sonia Draga
Dziedzictwo templariuszy, Steve Berry
s. 560, 2009 rok wydania (org. 2006)
Ocena: 3-/5
O książce na goodreads
Reklamy

7 Komentarzy

  1. W tej tematyce czytałam dawno, dawno temu „Ostatniego templariusza” Raymonda Khoury i wspominam go pozytywnie. Jednak cykl Berry’ego raczej sobie odpuszczę 😉

    Kwiecień 20, 2015 o 4:51 pm

    • Khoury’ego też mam gdzieś w planach.. więc może będzie lepiej.. a Berry może w kolejnych częściach będzie lepszy zobaczymy 😀

      Kwiecień 21, 2015 o 7:00 am

  2. Mam wrażenie, że thrillerów spiskowych jest coraz więcej, a większość to tylko cienie książek pana D.B. Przeczytałem kiedyś coś Berry’ego i nie planuję więcej.
    pozdrawiam 🙂

    Kwiecień 21, 2015 o 7:58 am

    • w sumię sie niedziwie 🙂 czasem trzeba trafić na dobrą książkę autora i później leci.. ale pierwsze wrażenie często decyduje 🙂

      Kwiecień 21, 2015 o 8:38 am

  3. Temat juz trochę wymęczony jest, a Dana Browna raczej ciężko przebić w tego typu przygodówkach, więc Barry wysoko mierzył 🙂

    Kwiecień 21, 2015 o 10:38 am

    • ano.. Browna książki się połykało.. ja jakoś nie mogę się do Inferna zabrać.. ale Berry’emu moze dam jeszcze szanse, choć pisarzy z teoriami spiskowymi dużo jest..

      Kwiecień 21, 2015 o 10:40 am

  4. Pingback: Kwartał drugi | TAKI TU TAKI BLOG

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s